slosjes

Ze lagen en laggen overal in de bosjes
voorzichtig te sluipen en te sliepen
bezorgden iedereen om de haverklapjes
met hun staart die alles bewaart
en hun zwijgen waar ieder genoeg
van inmiddels komt te krijgen

De staart van het verhaal slenterde
een beetje stijfjes en nonchalant
alsof er niets was en niet in de krant
gesluwd en gezwaluwd wachten ze af
werd het een zomer op je bed uit te komen
was de dag voortaan te verdromen

Moest alles in het gareel en met laarzen
of mochten de mensen eens niet even
de slungels verzamelen zich in de tros
en vielen spontaan slapend te slossen
wat of dit alles ook mag zijn
u mag van mij gerust verder vertellen
ik zou het begin niet meer weten

Schat, we gaan eten!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s