verstroompjes

ze kunnen mij alle kleuren kado doen
alle beweging, emoties en dagelijkse oprispingen

voorzichtig zet ik een voet in het water
het ijskoude golft mij tot een pegel

overal waar ik kijk voorbij zijn mijn woorden
de betovering is bedolven onder goddelijkheid

uit het een kwam het ander tot de tijd tot nu
alle oude domme en slimme haaien spartelen

maar waar ik mij begeef nu is het droog
nooit gedachter dat mijn brood niet steenhard

de kleur trekt langzaam weg in het woud
van waar alles toe leidt zwart op wit

de schoonheid van het verbleekte donker
doet mijn leven stokken tot ik pers

uren, jaren, ja, eeuwen zou ik kunnen mokken
maar woorden moeten stromen

het land onderkoeld en mijn handen bevroren
lees ik de stromen die de dagen bewonen

al slaand en blazend vraag ik ons af
is alles niet altijd eeuwig dragende mode

voor u staat een levende dode!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s