Ontvleugeld

Aan de kale slagbomende oever
zonder schoenen of verbaasd getover
zijn mijn vleugels zwartgeblakerd

Door vette kaarsen zonder lont
een poezenvel met berichten
liefdevol tegen de muur gekwakt

Betoeterd kijk ik buiten luidjes
de auto’s benen naadloos op rij
hun geeikte weg in doodse banen

Zonder been van ijskoud steen
en gevleugelde vachten van lammetjes
kijkt mijn poes gedachtenkozend

De vrouw die eindeloos te water gaat
staat eeuwig stil in haar wil
geen kunst, denkt zij en licht op

Advertenties

Een gedachte over “Ontvleugeld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s