vensterren

zeg me toch dat je iet ziet
daar verweg of vanbinnen
in het donker dat besluipt
de tuin aan ’t rouwen slaat

een glas wat ons deelt
weder de wereld in twee
van koud en warm buffet
natuur en chemisch bereden

laat licht ons gelijk sparen
gesprongen blauw in niets
we eigenlijk voelden voor
damp stond op hun glazen

ik klapte dubbel, verzachtte
niemand was er op den duur
lichtjaren speelden mij weg
sterren zaten weer in ons koor

Advertenties

10 gedachten over “vensterren

  1. Heel mooi. Ik snap het niet helemaal, maar dat hoeft ook niet. Ik maak er mijn eigen verhaal van. Ik dacht aan dwaallichtjes boven het ven, aan de sterren en de lichtvervuiling die ons in de war brengt. Zo dacht ik vorig jaar in Friesland het Noorderlicht te zien, terwijl het het licht boven een grote stad was.
    En hoe we allemaal vergaan tot modder op een bodem… die af en toe boert, waarbij een vonkje ontstaat en wij als lichtje (of sterretje) tot in de eeuwigheid te voorschijn komen. Amen. Lieve groet.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s