gewoon ergens

’t was in de nacht
op een weg in ut land
dichterbij dan je denkt
in je vaderland
met moederhand

de ramen gesloten
deurtje open, deurtje dicht
geen mooie woorden
wegen gesloten
de hemel te donker
een gezicht volle tranen
zon beschijt wanden
besmet met binnenpret
de nacht krijst teer
en niemand die zei
lieve meid, dit is
echt verkeer bemind

het stilletjes hangt
buiten de lijn
het witte laken
wappert onsschuld
ze geeft over
tot niet meer kan

Advertenties

9 gedachten over “gewoon ergens

  1. Als de nacht ter sprake komt, beginnen dichters vaak te ijlen, in tongen te spreken. De nacht is de magneet. De nacht als de liefde van de liefde voor de liefde. Dit is een gedicht dat weer hekst. Goed gedaan, leeg schrift!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s