dodemansrit

achterlakse koffers staan in rij
tot hier mijn afdankend leven
in kaal plukkend treinstelletje
welk een snel voorbij haasraast

doet maar of u niet van mij is, ik
draai om mij en probeer eens nog
een stillekes over weg te dromen
laat vallend alles, stap achteruit

beleefd beminnende mensen
bent u niets van uwer vergeten
schud wild in mijner geheugen
en kwijl toch wat druipend lach

dan het laatst gele treurdeinen
gaan plots geruislozend dicht
met mij erin voor weder de helft
nee, da’s niet prettig navertellen

dat nevermooiniet zal doen ook

Advertenties

2 gedachten over “dodemansrit

  1. Duidelijk dat jij niet van groepsverband houdt. Wees maar op je hoede, want voor je het weet duiken de kuiven uit alle windrichtingen op en loop je zomaar opeens op het verkeerde perron. Maar even serieus: klasse gedicht.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s