eens was jij

als afstanden brokkelen tot op diep bot versleten
ramen die open bleven, met droef uitzicht op nee

rode geraniums vatten vlam toen ’t licht uitviel
onze handen lossend als klei op; het water steeg

van warme beker waar de damp nog vanaf sloeg
kijkt mijne verlatenheid aan en staart onbeschoft

afgesloten en vergrendeld klinken holle stappen
een kaalgeplukte vogel voor het avondeten stinkt

slepend de wereld naar mij het dagdagelijks bal
waar of lichten gaan aan en uit – knipperende ogen

bomen sluiten zich en beginnen tegen te razen
grijpt wind in mij en ‘k ren met het hele houwen

Advertenties

5 gedachten over “eens was jij

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.