zo gaan die dagen

op balkon word ik niet gemist tussen de doodgewoonde vogels
tv laat een zacht ruisen en kabbelen van de vreemde wc horen
langzaam spoel ik weer aan, op mijn eigen uitgedroogd land
spring verschrikt op van het tapijt voor vermiste gesprekken
mijnen keel roept oeverloos om water, zeker het zout gegeten
wankelend begin ik door te komen aan einder van me avond
troosteloos bestaand huilt het met mij de lelijkste asielhonden
voor zover ik weet, is da niemand wreed beroofd op welke straat
maar vraag mij niets; ben slechts stofke op je breder vensterbank

3 gedachten over “zo gaan die dagen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.