tot de ogen woorden breken

wanneer maan tot mij zegt dat eens de dag vergaat
moet ik nog zien welk een verhaal mij nu nog gelooft
als iedereen staat en ik echt te moe ben om op te zitten
woont een archief van letteraars of beeld ik in mij dat
wind blaast een stevig klanken, maar mist nodige hoorn
en zien ik slechts folderaars in gedachteloos scharrelen
gepijnigd door pupillen, slaat me de lens doormidden
dat had niemand een gelukkig gehoord; achterblijvend
zonder enig zin – zie ik dat gebroken ben en opgedist

Een gedachte over “tot de ogen woorden breken

Laat een reactie achter op Suskeblogt Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.