was ik maar, hier

de stille ademtocht grauwend stadsbenzine
glas wat open voor mijne mond was bedoeld
tekent mijn voeten en laat geen spoor achter
gezichten verhullen zich in fraai rookwolken
opdat vooral haren zon niets zoude doorhebben

gebruikt blik rolt woest, ons tolt razend voorbij
scheurt iets rakelings – straatkat is de niet meer
lelijke windorgels gaan als van bezetenen tekeer
jongmens duwt spits neus mijn goeder doelen
met een laatst pogen probeer ook ik te scoren

lange weg vaagt als ik eens mijn mond probeer
alles ligt open en verdomd; staps verdwaald
denkend iets te herkennen, gaat levend door
een orgel vanuit kerkje groetend mij als laatst
til ik beleefd de voeten en raak zowaar hemel

Advertenties

Een gedachte over “was ik maar, hier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.