werd donk, werd licht

ontmoetten we omgeving ver van natuurke
de onze was ze vergeten, koffie met nog wat

zee kookte en ontplofte zoals was voorzien
ontstook het vuurke toen de olie erop goot

genoot ik dan je hand op schuimende strand
wilde mij eens overspoelen – was dat ons plan

minuscule beestjes trippelden liever weg
de boom gaf geen sjoege, die stond er al

langezaam bliesde mij veilig uit den baan
flonkerden slechts de gitszwarte pupillen

het pikkedonker omhelsend aller wensen
van dieren, mensen en landen; één voor één

daalden wij neder in de verovering en gebed
vroeg jij om rekening; waar hij niet op inging

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.