verlatene straten en hollend pleinen

deed mijnen mond verder open en mooiste mens keek door me heen
ik dicht hem deed en kreeg een besten harde klap zoet op gezichtje

wat je aan de gewoonste straatstenen soms moeilijk kan het verkopen
daar wil men nog wel flink eens watt doeloze straten voor omlopen

hart ging af als mijn verroest kanon, en ieder die hevig stond te spring
ik hapte naar de ademhond en liet heter tranen mijn alleen in stromen

een ieder schudt mij en vriendelijk los de hand; hoe of dat dan zo gaat
gij deed mijne mond verwrongen in pijn open, alsof ik niks aan de hand

wat wil een fantastisch mens nog meer dan luide klanken van plezeer
heeft niemand behalve, nog genoeglijk van mijnen glimlach genoten

lag ’t plein weer open na het slot en koosde de wij voor allen zekerheid
een opwelling van geschaafd bestaan; kom laat ons weer verbeesten

Advertenties

2 gedachten over “verlatene straten en hollend pleinen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.