een motje

het heeft nog tere vleugels
maar mooi is anders geweest
wat mot je nog zoeken ook
sprokkelhoutjes in het bos

zo verspreid en chaotisch
fladderend, ineenkrimpend

welk hart zwaait vermoeid
in grijs het harer zuchten
ondanks sprankelzoenen
op betoverd paddengestoelte

voetkussentjes liggen overal
zachte afdrukken die slapen

het boek maakt ons licht
we stappen over ons geloof
en breken het hoofd niet
nog vleugels die openslaan

oude tijden strijken ons neer
woorden zetten rechte lijnen

uit

Advertenties

7 gedachten over “een motje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.