een motje

het heeft nog tere vleugels
maar mooi is anders geweest
wat mot je nog zoeken ook
sprokkelhoutjes in het bos

zo verspreid en chaotisch
fladderend, ineenkrimpend

welk hart zwaait vermoeid
in grijs het harer zuchten
ondanks sprankelzoenen
op betoverd paddengestoelte

voetkussentjes liggen overal
zachte afdrukken die slapen

het boek maakt ons licht
we stappen over ons geloof
en breken het hoofd niet
nog vleugels die openslaan

oude tijden strijken ons neer
woorden zetten rechte lijnen

uit

Advertenties

7 gedachten over “een motje

Laat een reactie achter op leegschrift Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.