druppelen der zoenen

zij en hij en ik en jij en wij en waaromme toch
gingen bos in toen de winter aan tochten was

wat weken werden jaren van verloorene dagen
je liep voorop en iedereen zocht zijn eigenst laan

sneeuw verdween en zon liet je niet in koude
benen ontblooten en armen waren lijkens wit
zoo druppelt een traan of is het beekjeswater

zoen zoen zoen nog eens terug naar voorheen
toen dagen liepen op kunstende schaatschen
jij, ik, wij en om wie ik niet meer durfens vragen

duw me de wolken door het zuchten in blauw
ontluik je ogen met bollekes die hollandsch tulpen

zei je, zei je nog dat je niet echt verders zoo ging
vanaf hier doch alles is mogelijk zonder die kapsoon

jij, jullie, hij of gij, maar kijk me in de godsnamen niet
het bos was gerooid, de zomer liet ons het zweet

een laatste stap, een zoen en zo eene natte traan

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.