de pad

wat liep daar
het was mijne
eigen leven

flinke bochten
zwaaiende
oneindigheidjes

terwijl mensen
in mijn grond
omhoog trappen

lope ik weg
gillende als
doodsstille

kwakt geluid
schijt men mij
tot we boven zijn

glibberig van
te veel glijmiddelen
poets ik de lach

het is mijn
eigene weg niet
waar we lopen

Advertenties

Een gedachte over “de pad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.