dieperliggende ogen

in jaren keek je naar de stoel waar ik opzat
alsof je geen behoeft had aan de woorden

ogen veranderend grijs naar hemelsblauwe

dacht je of misschien dat ik alles zou zijn
terwijl jaren gezellig stapelden rond ons om

monden zeiden meer dan ons langst zwijgen

’t oppervlak begon de scheuren te vertonen
we lagen veel langer dan gemenst in nesten

handen als tasten naast leeg blauwer plekken

alles leek zoals verwacht een te zwaar bevalling
90 maanden maakt nog geen reuzachtig wolk

en uit den donker gat verscheet de babiesblues

Advertenties

Een gedachte over “dieperliggende ogen

Laat een reactie achter op Jean du Bois Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.