nacht van de zevende hemelen

daar stonden we dan, voor den dichter poort van die andere zes
in godsnaam, dan maar de zevende, al wil daar geen hondeke zit

precies wat we vroeger nodig hadden. ‘gezelligheid kende geen tijd’
dreunde een uptown melodietske bij vermolmd weerbaerstige deur

wisten niet hoe snel of we plaats moesten vinden om te nestelen
keken elkaar maar aan en geloofden vanaf de aanvangst af aan alles

vonden elkaars einde omdat dat het begin was vande goe en lang
terwijl hemels langzaam leegen liep omdat da niet te pruimen was

zaagen wij wel wat bedoeld werd met deze multimensionele ruimte
hier kan alles goe mis gaan, voordat je het nauwlijks in ’t gaatske heb

benieuwd wanneer nu of eens eindelijk de dag zoude aanbrekenen
wachten we beleefd op de ene na de andere angstaanjagende kreet

we begonnen er echt de humor van in te zienen en glimlachten wijs
totdat echt iedereen het niet meer te harden vond rondomme ons

en ons luid geschater, ver buiten de zevende, goede te horen was

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.