mijn onverwacht pretmobiel

zucht voorzichtig in haar oorschelpje
buig mijne hoofd terwijl de zedig kniel

ze beweegt op wiegen van de wind
zingt engelen bijelkaar uit haar keel
wiebelt van karakter, valt tegen mij

fluister schoorvoetend rond haar hoofd
gevuld met strodroog, stugge gedachtes

ze draagt onze kreukelig ouwe zakken
rond middel kronkelt wurgend touw
in haar vele handen speelt de katachtig

schreeuw dat de eigen leven me lief is
probeer te knielen in schoot als afvallig

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.