kruizen

stond er op een weg en dat is me waarheid
zoals hier ik sta in uwen zondagsch gejurk
met tierende lantijnen afgezet met kralen

we houden droog het vandaag, drinken wat
morgen kan de wijn wel stromen naar zee
en brood veranderen in een keilharde stok

ogen kruizen belovend blik van de oude man
wat een onwijze, baardige gast of is me dat
hij staat te zwaaien naar me vanachter de bar

het pad vol kronkels laten mijn hoofd tollen
ik zoek de weg naar huis, slaak er een gebed
val in slaap zonde iemand te kussen, geloof ik

op rondtolliger wereld stuitert ik langzaam
tussen een paal die recht de hemel in wijst
en een paal die op kruishoogte horizon aftast

zonder hem meteen op de schouders te tillen
wandel ik dagelingelingse wandelgangetje
voortaan in zo’n afgedragen witte ochtendjas

menschenkinderen staren me verbaasde aan
met blik die kon doden, zowaar als ik overleef
ik kruip in me hol of het hunne, al hoort ik niet

Advertenties

4 gedachten over “kruizen

  1. Excellent write. I enjoyed the opening lines
    “here I am in your Sunday dress
    with ramped lanterns trimmed with beads”.

    great last stanza
    “human children are staring at me in amazement
    with a can that could kill, even as I survive
    I creep into my den or theirs, although I do not belong”.

    well penned piece. good vocabulary and lines that capture and keep the reader reeled in.

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op petergreyphotography Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.