het hart verscheurend

natuurlijk is d’r altijd een bar slechts einder
of het nu niet het boek is, een filmen of geleef
totaal botje versleten, nietig of interessant

ouder dagen leken al van de tijden niet meer
kon je nog wel zien tussen onecht watertanden
maar dood scheen de lijkmager door je heen

durfde jou niet echt meer zot alleen te laten
namen de keer na keer dus definitiever afscheid
hartstikken blij zo als deur het weer opendeed

aan wie ons alles komt straks abruptig einde
of het u nu om de gedichten, liefdes, verlangens
mijn hartje ligt compleet en warm van tranen

ben me te vol om met ander te kunstig praten
wijl beseffen van wat leegte iets tastbaar wordt
je biggelt nog in mijne armen en toen was het

verleden gij tijde rukt doek der angsten weg
kantelt het ik nog wie steeds niet feit de geloven
maar zat dan ook naast u alleen op eersten rij

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.