denk je

denk me eens schip wat ik kan verlaten
laat me lossen en de tros met rozen kweken voor jullie
juist in momenten om alle roeispanen

aan elkaar, aan elkaar, aan elkaar geklikt

denk dat je wat dat we straks heel even
wil je dan dat we het ’s nachts op klaren lichten
duren jullie nog of langer dan de tijden

over haar, door haar, over elkaar waken

bouw me een schip hout van het verrotte
laat me alle verwoestende zeeën met jou doorstaan
verkeerd kompassen met teveel naalden

voor elkaar, met hem, in werelds haar

denk je nog over de gekromde regenbogen
na waar we toen bloeibloem uit grond rukkend saam
elke sekonde dat we regen hard wegtikten

totdat andere kant niet echt meer bestond

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.