dwaalplonsen

het water is zacht, zo zacht dat haar harde lijf week wordt
uit mijn zicht zakt ze in zuurstofbellen keihard naarbenee
slechts wat voeten en een hand herinnert mij moeitelozend

plons zoals de liefde kan, plons zoals het jij het altijd verpest
drink mijn hart bodem en al. wat, nog steeds niet genoeg?
plons jij eens lekker zo met beide handen in oeverloos lucht

en als dan donker in haar oog begint dwalen rond iets wezen
waar eerste maan haar onheilspellend toch wil afwimpelen
loopt het iele gedachtenspook op zijn platvoeten te hakken

vlucht zij hoog boven wijken tussen versteend klagerig been
waar niemand zoekt in hoek van niet meespelende klokken
de problemen vertorenen hoog boven ’t geroeziemoes en uit

6 gedachten over “dwaalplonsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.