voor eens altijd

in iets water dat te blauw is om
blijk dat ik te kunnen zinken
ook al is wezen zonder gewicht

roerend en rede een richting
zee meer minnen want de vissen
gezonde olie druipt mijne lijf

bak ik niks, smijt vaten overboord
varen met die hap, hier laat ik
soms grijpt mijn keel in haar hart

stuur me niet die kluiten haar
zwem maar op met je hondjes
uit de kaart maak ik je ander land

voordat je zoekt in mijn richting
krijgen we de wind van voren
dus leun maar altijd en de nooit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.