gelijk

op tijd die me ik liet ontvallen, achterloos
en mezelve er ook eens achteraantjes nog
in rondte van slag het te vele uurverwerken
lag ik plots zonder verdertikkend moment

alsof gedachtekes slepen ze mij bij de jaren
woorden verdrinkend hart tot vol het vuur
nooit precies is gelijk als het toen innig jou
rede wijst bot weg als rondom klok vooruit

op welk herinneringen kan ikke niet vaar
en die ingekerfde dromen in dat nat hout
wie kijkt er kan nog om u nu naar stralen
zag ik nooit zooi watte had moeten gebeur

twee kaften met de gans versletene dromen
nog zat papier waaraan muizig we vraten
nooitjes met elkander harmonietus getoond
versloten en inenen stilte verstrekende fijn

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.