gewoontjes

het bos bewoog de eiken vloer
hoofd groeide door tot gewei
monsterlijk donker pas als jij

ik ben niet bang, ik ben niet
als mijn masker, ik ben echt
geloof me ja maar gewoon zo

uit of het water rezen lichtjes
met van daaronder iets afgrijs
aan de kant keek ik op me kop

ben ik niet hier reeds al toch
past mijn hoofd op jouw romp
breekt mijn hart nooit in meer

en steen wat ons feitelijk bouwde
lang en geleden met foute tranen
torend nu mijn kostbare hoofd

koop geen sprookjes in getale
zo heel gewoontjes en godkoop
dat iedereen mij in zijn oren

kijk ik slaap niet meer in mijn
houtje-trouwtje jurk en daar
is het paard en luxe wagenpark

in rumoer van te drukke straten
vergeet mijn nog eens te pakken
wat is er een blad zo vurig herfst

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.