liep op mijn ogen

stak de vlam aan in stekend hart
bluste fornuis met jouw appelsap
vulde praatjes met rotte gaatjes

liep op de tere ogen op het droge
sliep in een wankel bed voor dagen
huppelde door fietsenrekken leeg

strooide het zand voor klaas te vaak
boende de ramen van de buurtsuper
vertelde soms moeders wat ze wilden

haalde mijn schouders op voor allen
zakte door de ongestampte grond fijn
wiebelde op het punt dat ontsnapte

geloofde mooie ogen die ik beleende
ruilde gevoel in voor zeker iets zijn
hamerde zelfbouwend vermogen op

liep tot water naar mijn mond viel
zag dat alles nu op rolletjes verging
riep de hele tijd tot ruimtevrezend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.