was jij mijn tijd

waar eerste woorden er waren
ligt mijn boek nu verte zonnen

luistermuis ik stil naar vertaal
ontstemt de radio met muziek

in het geroezemoes van beiden
stekende insekten honingzoet

zie ik nog toe hoe of je dat leeft
lichtjes verarmd te oud het vlees

wat vroeg geknutsel in schuur
vervangen door lome hangmat

als ik nog mat lach met geluid
stuiven bloemen naar de tuin

waar de zin ons niet bepaalde
denkend hoofd eeuwig raadsel

staan wij eerst alleen in kijken
vullen ogen nu echt wie verdriet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.