in het doodse stille

soms zijn mijn letters groter
dan welk geluid ooit bestaat

wiebelend op steile toren
vliegen gebraden haantjes
lekt kraan druppelsgewijs

soms ogen verder van mijn
schreeuwt minuut aandacht

moedeloos zie ik bergen
staat er altijd wel iemand
met vlaggen geef ik over

soms lijkt alles een woord
wat simpel was wordt nooit

mijn handen strelen haren
bonken tegen het blinken
repeteren zonder opkomst

soms praat ik met dood
kou klimt verder omhoog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.