wie mij droomt

natuurlijk, later zou pas gebeuren
als laatste zware ademtochten en ik
nergens meer te bekennen ja hier
allang de reis in stervend dodenrijk

wie droomt er mij dus nog eigenlijk
is het kussen waar enige geliefde
in een dagendracht en vol van nevel
kan hele hoop in zijn jas ophangen

na goot, na de dood, uit eigen lood
wie past er slim tussen hemeldeuren
klaagt humeur van nauwelijks meer
zwart van longen en weg – pech

belofte van het eens in de verlangen
brandt en smeult mijn werk lichtjes
na mij zijnde alweer nieuwere dromen
hun dood komt geheel in onverwachte

laat tranen stromen langs rustig nacht
hier geeft niemand om de geluiden
wie mij droomt heeft een hard bed
straks als alles wordt en sterrenval

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.