wel heb ik ooit

’t is al niet dat zoiets er bestaat of het licht je wereld zo luchtjes is dat de toverballekes op hand gedraaid wordt mens bozerke dan gemaakt tussen wijken vol steen en van hek duikend hoge bruggen van de een zijnde waarheden getuigen nog van verwaaide dromerijtjes op je plank springt mijn brilmuis zelfs de […]

rond zijn

getreurd een dag geleden nog vergeten is vandaag waar feest het voor de jeugd grijzen haren zit waarom nog in de kam is menig jonger vrouw het zien bewaard lege ruim van oud en afdanken zo begint niets geheugenkrap of vast om te pakken is de toch maanmooi en niet van wat was

het land dat leeft

tuinend zucht het zwaar onder de hangende wolken takken dropen een voor een af in verlopen tijdsbestek vroegrijpe vruchten waren niet van plan af te vallen er wordt wat af gescharreld door bij-de-tijdse boeren een klederdrachtige vrouw knielt en moddert wat aan op-en-neer-springend jong grut verzette de zinnen aardbeesies met rode wangetjes waren druk doende […]

kloksgewijzigd

als ver wensende rust in ons ware de stilte keert zandwegen draaien en lang-zaam vooruitkomen woordvloed wegebt door vreemde maanslurpers ons lawaaiig keukengerei de dagelijkse kost wordt veldkruitdampen van het eens rijke land opstijgen waar getrainde voeten geen hak meer zullen zetten mijn zomerhuis het toch voor iedereen weer schijnt water door de ooit sensuele […]

wat voer je

in weelderig bos dieper worstelpeen en oudgoudstralen was strengen aan ’t vlechten van buigzaam barsttakken op vleugels geweven volgend ambachtelijkst oerrecept lag je op ze apegapen vanuit hoogt het loomst te loeren van tegengesteld kanten klapperden zwart leermuisjes een pauzerend zaag scheen hier niets te zoek dan rust wat helemaal niet zo’n gek blijkende standpunt […]

was ik maar, hier

de stille ademtocht grauwend stadsbenzine glas wat open voor mijne mond was bedoeld tekent mijn voeten en laat geen spoor achter gezichten verhullen zich in fraai rookwolken opdat vooral haren zon niets zoude doorhebben gebruikt blik rolt woest, ons tolt razend voorbij scheurt iets rakelings – straatkat is de niet meer lelijke windorgels gaan als […]

gevaar op eigen leven

blijf van me stuur en zit op le bagage draag de last die me nu ondraaglijk vind zeg me niet hoe of strakst moet rijden stop als voorrang geef aan de anderen pas op plaats waar ik wat knipper licht kijk het naar rechts en geniet van natuur wijk naar links eens als je wilt […]