de hand van

als schilderijen draagt zijhaar broekje zit vol kunstkwaliteit is dus wat geld kleurtjes, geile kwastjes,waterige taferelen, palet maker van het schoonsdraagt een weinig naamloopt er iedereen mee weg handen, ambacht, zweet,creaties, stofje van geest gedachtes zo gevangenverstopt in onzer dagenwie heeft of gemaakt niemand die zijn naam kleur van zovelen, werkt

buiten de proporties

hoe de grotesk ruimte ziet mij niet’t is me te donker waar ik toch ben boven hoofden brandt ons lampende lichten staan ons ziet liever bij wel je kan er met mijn handen nietraak alles hemeltje onberijkbaar ver zo hoort ik ze engelen en nu vliegenvallende duiven van het torteldak harde grond is piskoud van […]

geen woord gezongen

welke woorden lopen over tafels dansen in het rond laten oren in gordijnen wapperen vliegen muren stuk koppen, tafels, stoelen, molens lakens, lampen, ovenwanten het laatste liedje dat verdween gooide me voorover liet zijn armen driftig hangen ging zijn wolkenweg liedjes, harten, armen, scheld wolkenbreuken, gips, godverlaten de zin die ik jou wil geven laat […]

prinsesverkleuringen

geen sprookjes door kinderen gestolen we lazen ze met huid en haar allemaal voor niets bleef er achter woorden hingen de waslijnen bogen door de weken kruipen beschaafd mijn kleurbesef vlekken die zich uit spreiden jaren vergeten

altijd en eeuwig

daar sta ik met dag en duur om mij heen sluiten mensen blijven in het eeuwig positief omhelzen en slaan me dicht zoals altijd laten we het lopendag durft niets meer donker te hopen toch dat het werkelijk anders zwaait ik de eeuwige snel naar het ander kantje zodat jij goed blijft in altijd groet […]

liefste vrede

zag je praten voeten stuk glimlachend op mensen neer wensen op hun apen gapen zonder van hun zitvlakken lieve, lieve, lieve vrede lichte, lome, late liefde liever levend later geven verhalen stroomden water je lichtte me toe of op kon niet je ophoudend beven liet me lachen dat ik zag liever even om me geven […]

gaten in mij

door al mijnen openingen die ik dicht verfijnde nature zit je zo in de gaten van vergiet van tranend groen warm op en verlaat pad de tocht niet te stoppen doorboringen van pijn met bromtol de vliegen wil je mij echt ontgaten even boel praten de bij je ziet even geen gat meer of minder […]