lieve vrienden

wil jullie even onsympathiek laten wetendat me hartje weer heeft moeten uitbreidenhebben nu de ruime, gezellige bovenkameralles kom er nauwelijks in, grapje de mensenmaar als het zo doorgaat is alles zo gevuld beslissen jullie zeker om eens komen kijkenvooral nu de dagen kort zijn om te groeienweet ik het uit welk tuimelraam jullie hangenhet antwoord […]

fluweeltje

zware bloesem wuift de gedachtenwegwat blaadjes tellen ontluikende knopjesde boomstam beweegt wil tot bloedens gewitte wolken vertragen eeuwenoudjesvragen de droomtonnen in hellend diepwaar roodste lippen tongverloren lijken op de bodem van putten slaapt deze roosen verwelkt de nacht zo het onbeslapenevermoeid roeit wortel zonder zandzakken zijn fluwelen strelingen tot het kersenroodhelpende waterige woorden in verdrinkenwaar […]

blikkende donder

het was aarden donker en bedrukthoe of man struikelde over ze capeop hielen door wanhopig stormen voorwaarts ging het voor nu tochterwijl hemel woest in hem raakteen hij volledig buiten zijn zinnenflink doorstampend in ’t wilde weg hemel zat ze hem achter je donderhem geen blikje waardig keurenddaar was hij zich ja terdege bewustalles naar […]

dwars gebalkte

verdwijnend tussen nog even dagen doorhoge noten vallen terwijl die balken blijvenstopt ’t licht in mij al het tegemoetkomendachter wegen blijft vis adem happend net lopen sporen dood op trainende schoenenverend tot de hemel ook niets meer weetal is niets zo hoog als de voordeur met bel dieren paraderen met hun edele protestenhun milieu zal […]

zonder vloeibare tijd

neemt elk hand waarin tijd te stilletjeswijzers de verlaten maan voor strandvissen gestrompel schuchter op vloedje zandbanken liggend naakt onschuldighet beuken van de golven is niet eeuwigons goud ligt overal aan kust voor het op voeten gaan te water, een fles is kapotchampagne, champagne voor tegen bootniks blijft drijven als we maar vervloeien je toont […]

stom

naargeestig vlaktes van bestemminggierend door wie de keel en vallen aanloopt zwaar gemoed gebakken eierenspreken de boekdelen niet meer openkrijg ik aan het klappen onder zweepverliest mijn aandeel wie in het geheelknijpt er iemand in handen fijn pijnlaat mijn tong zich u niet meer ziende bons op dozen sjokola ten laatstevalt alles door bodem en […]

boten die schommelen

met vreemde mensen en de bootin de wijdste wereld op een dagwat een feest hier overal vandaan tokyo, venetiĆ«, wat maar bedenktwinkels, markt, verkeer, rumoerindia, thailand, verstond het fruit varen na lang ik sparen, volle zeekomt ieder op markt, kijkt bedrukthaastig loopt nog de uren vol water europa, amerika, of je verzint hetwinkels die overal […]