op ze kop en schotels

zouden dit en dachtjes ja datzonder suiker koekig verpaktmond vol met babbelaarzen in een badje op de schotels vermengen eigen genachten we lopen in honderdjesen aan de lijn voor veiligheidrisico’s zijn om de af te slaan ons gevoel stuurt ons wegbepaalt eindeloos ver richtingen nadat koppen slootwaterachterover gegooid zijnmet een hoop goede geluk schotelen onzer […]

winterstappers

na vuure gloed van eenlaat het waaien seizoene kraakt dwars door koudbezwaarde voetstappendie niet van wijk weten het wit gevlokker donsmaakt je wereldjes stiller we verlaten de hoofdpadhoe vier sporen tonenontmoetingen zijn plaats

kruizen

stond er op een weg en dat is me waarheidzoals hier ik sta in uwen zondagsch gejurkmet tierende lantijnen afgezet met kralen we houden droog het vandaag, drinken watmorgen kan de wijn wel stromen naar zeeen brood veranderen in een keilharde stok ogen kruizen belovend blik van de oude manwat een onwijze, baardige gast of […]

uit zicht

tranen keren zicht mijn vanbinneneens lopend ik helemaal doordeweekdodenmarsen lachen om het hoeksjetreurend vrouwen tot aan elken zon grote zakken met korte die berichtennachten in het hart van de grootste alleen gelaten zonder gepasten brilziet ik alles glazig niet zitten onderuithuppelende oudjes verkopen de boelmet mijn trapje glij ik in keukensops kleine hartjes welk staan […]

fruitige pistolen pauline

op gevensterd banken leunen wat meisjes in kant en de weinigjes aanstaren ze na gebaren van mensen van overkanten zonder germaniums meisjes duw tegen muren waarop schietschijven rood en de wit staanmesscherp gooit men appelen richting het middel van bereidwilligen mijn hoofd voelt zwaar als de meloenen; ik wankel en spats uitelkaardaad in kwestie loopt […]

in tijd de geschrijf

groenten een hoeveel kan je doen op je dagkussen opslaan, gedachtes kelen, lachend uit vuistje plots was het stil in mooie huize woordenhaar ongeborsteld haar lag voor den dood in douche op het papier was niets meer te lezen goedze hield van het taarten en lied klonk gullig bedank fluitse ketel blies de stoom af […]

opgenomen

daar zit ik het dan in vredig en bedroefdklankend verdriet en wat stille hoop in mijn hoofd loopt alles als de voorheenwaarheid echter is dat jij als daar ligt droom kabbelen voort en staan op bandvreemden luister naar hart wat leefde water vindt uitweg als dwars door bergstapel op bedden – leliewit en zusterslief alles […]

ophangen

professionele ruimte die mij omgeeftdie ik wil vullen met wat mij lief een cultureel geheel veranderwoordof toch een vrouw – wel een schaarse graaf mij in tussen het werkenze zit erop en showt haar waterproef koffie slaat mijn zijn warmteen roert, terwijl ze ales eruitgooit met alle macht probeer ik daghet vullen met filterloze alsbakken […]

landseslapjes

door land van myn hystorischen gebeurentrekt wildernisse wortels uit los grond mensen zuchten nog eens in verdiepingenspringen in onbekend met kleintje lint op gekeurde spelden lopen nog de patronenwy die allen dragen op ons mooist dagen flauw zonder het zilte zout dat verboden istellen wy onzer hartkloppingen in angst er wordt hier niet meer zo […]

snurfend winterbenen

hoeveulen hoofden mijn lichaam ook verbindthet eeuwige denken blijft me de moeite kost oh geef me toch iets van je lang verspilbenenzoals jij daar door slaeperig waterkoude stapt eigen vrouwen hangen mijn armen onderaanzodat geleerde vingers niet hoeven te niezen oh jij loopt vast je straks weer door en de wintmet van je fermen grote […]

dit jaar mij echt te oud

voordat we knallend begon, ging er telefonitomijnen neef had ’t leef gelaten; geen zinne meerde nichtjes wankelden in te groteske kleedjesterwijl de iets ouderen alles snel eruit gooiden alle tantes konden alles weer goed binnenhouween ooms wie trokken zich terug achter computerde jongsten vochten om wie er aan beurten wasterwijle opa’s hart plots angstig begon […]

het was al op

elk jaar vervult mij met meer dan leger kaartenwaar ik en jij nauwelijks nog de wijs kan makenzellufs bomen vallen nooit meer uit tegen strikken en zijn alle muren vol ontbrekend lijsten langwie erop heeft geschreef tot ’t laatst niet snikken hoe dankbaar ik was voor lief boodschapjes lichtvroeg er toch niet om maar kreeg […]

altied weere kerst

daar zaat we dan al met al het is etenwaar we zo ons op verheugd haddehele jaar een paar de uurtjes kaarsen dat de oma drie van je kaart zo blijedie tante altijd het of over god wildehoog oom schonk zich en ons en at bad feest is me een kerst met al uw boomkeswe […]

rond boomp een kerst

wat zal ik je nog vertellen over de kerst dit jaarliep door wouden van diep beschaafde woordenterwijl de bomen zich verscholen in de huizen snel had men onschuldigst kleedje aangetrokkenzodat de buren niets vreemds zagen bij hun balengelen hadden om kosten te besparen lange harenalgauw zou de kamer gevuld zijn met een familiewaar eigenlijk helemaal […]

open arms

gewapend met mijn geschiftentrek ik de verwijderd wereld in mijn leeg broek met kontzakkenwelk een afzakkertje is voor jou peace, no more words, lost in fiction mijn hart loopt over naar jou toon alle losse flodderjurken verwijfde maten ruiken naar wietterwijl jij mij schiet in me kuiten beton, muren, games to play hard spel is […]

mijn onverwacht pretmobiel

zucht voorzichtig in haar oorschelpjebuig mijne hoofd terwijl de zedig kniel ze beweegt op wiegen van de windzingt engelen bijelkaar uit haar keelwiebelt van karakter, valt tegen mij fluister schoorvoetend rond haar hoofdgevuld met strodroog, stugge gedachtes ze draagt onze kreukelig ouwe zakkenrond middel kronkelt wurgend touwin haar vele handen speelt de katachtig schreeuw dat […]

bloedroode meiskes

soms doorwandel ik  bloedje mooi natuurmet bozige rozen die mij prikken op rug ga de terug, keer u om, kies een hazenpad kastanjes ze bekogelen tot bloedens me toedoornatte dekens bladeren duwe die neer het klakken van de vreemder tongen klinkt mijn bloedgroep verzamelt zijnen moedgrijpt mijn balen; duwt voorbij ’t ongeziene druppelkes bloed vormend […]

Levenshapering

Tussen slapeloze en minnekozeligt mijn dromeke van 1000 stukkengebroken door nachtbrakenslijmt vlees van onbekend adresmijn etiketten voor juiste stemmingTussen gezwalk en haangekraaidobbert verlangen op 1000 schepensbeet ik tot hart gevangen zatzoek in mijn gehavende pakkentot geluid verdwaasd mij opzij schuiftTussen huiver en 1000 spaanse vliegenzie ik mijn vermogens tot liefdeopgebouwd uit voorstedelijk betonzoemelt mug rond […]

zwerrufkaters

toen het doek dan gevallenvoorstelling over en klaarvertrokken via de brandtrapongearmd tot slot, lusteloos ieder naar eigen stamkroegin beider nachtelijk woeddestorm verdrongen gevoelensdie de glazige ogen vuldenhunkerbehoeftes bewaterden en zoware, een gedichte klonkal was het dan een krolsche

bons maar

vlak onder het opper vlak ligt ver scholen zon der kinder vreugd klopt bloed dorstig zij lui sterren o pen schrijf mij n ver halen saam klopt het einde maan o pennen ons voor de schijn werpers van goed gelukt stukje bij beet je lui ster deur lach uit

dat zal mij de een zorg

als uwe lichaam zo stinkt wanhoop dan niet, ge bent het hoogstwaarschijnlijk zelf geen ene hond die het verders een zorg zal zijn ze gaan hun gang, al zeikend tegen u aan schop iedereen dan ook eens goed uit uwe centrum de enige die daar hoort, bende gij niet lelijke gezichten verbergend achter uwe haardos, […]

wie is me verloren

moeizaam druppelende gedachtes komen één voor één op dalend papier totdat smerig ruimte volle is en het langzaam de kale gang inne stroomt welke tot op ’t heden, geheel en al godverlaten is zover het oogske reikt ons goten in ’t stadshart raken verstopt met steeds meer schoone deernes die dieper in de putjes raken […]

droomstatig

als ons ogen zijnde gesloten alle mensen met misplaatst wensen gelukkig, lekkerst buitenslopen staatje van levend bewustzijn grenst aan het vermogen van droom zichtbaar smakend ’t in ruste zijn als dan mijn tijde rond opening alle dieren nog hunne holen verstieren feestend, ronkend in iets diepte gezichten langzaam opdoemen wolkend stoom van jassen afgeblazen zinsgoogelingen […]

nacht van de zevende hemelen

daar stonden we dan, voor den dichter poort van die andere zes in godsnaam, dan maar de zevende, al wil daar geen hondeke zit precies wat we vroeger nodig hadden. ‘gezelligheid kende geen tijd’ dreunde een uptown melodietske bij vermolmd weerbaerstige deur wisten niet hoe snel of we plaats moesten vinden om te nestelen keken […]

dikkie van dwaele

en als ikke het dan echt niet meer weet met al mijn woorden en opgehoopt kennis zit mijn neus klem omdat ik het mijne wil de feiten die verliezen echter de aandacht gedachten speuren van buiten de boekskes encyclopies omzlingelen gezochte zinnen niks weegt meer op tegen het verre dwalen weg van wat wie ik […]

zwarte bladzijden

als boek eens het mij openslaat is in een klap mijn wit gebladzijd de aardige bodem wegwuivend vanaf drijvig etterende pagina’s zie ik niets dan zwart voor ogen en wil mij algauw het dichtslaan verwoed zoek ik naar openingen om enigszins mijn dag in te vullen ontsnappend met schaarsig licht hoe hard ik ook wil […]

dieperliggende ogen

in jaren keek je naar de stoel waar ik opzat alsof je geen behoeft had aan de woorden ogen veranderend grijs naar hemelsblauwe dacht je of misschien dat ik alles zou zijn terwijl jaren gezellig stapelden rond ons om monden zeiden meer dan ons langst zwijgen ’t oppervlak begon de scheuren te vertonen we lagen […]

gebuurt in alle straten

ze hielden hun zoveel van buurten zochten elkaar op met op een kop het kon dusjes nietus uitblijven dat in straat iets of dah ging bloeien men liep met roodfluwelig passen en ieders jas was van die ander arm in arm en het been om been zo ging dat al de maanden nu tot straten […]

eindeloos

ogen gaan heen weerkaatsten terug paar tanden een blikkeren gaten in vallend geheugen hun armen heffen vol de ene na de andere gaan langzaam naar beneden niet verder kijken het eind is al inzicht

het zijn uwen ogen

eigluk zit we allemaal in ons het kieken naar omhoog waar een maan probeert de echte schijnt op te houden natuur liegt me nooit af en toe tusse leeg van creditcards met besmeurd lakens als waarheid aan het licht telkens zie ik ogen, uwen ogen ze beloven me bergen, bergen vol met al wat het […]

oh lievig zee

innig van golven ons emoties dansende de meerminnen het blootvallend op stranden lievig zee, oh neem me blief mee laa toch me niet achter zo hier tussen enkel schelpig wrakhout als wat surfplankig springend zwemvliezen de duikelen die ware zeilen worden ingehaald oh warme zon, ga hier niet onder jouw stralen is mijn allessie tussen […]

neergeslagen

kan ik er nog tegen terwijl windrig ramen regent de slag elk keer opnieuw tot bloedense moe hou ik stevig dicht als de deur open wil gaan stormt hier niemand nooit is het eens tot de morgen blijft sleep ik bordkarton als de leven mee voor nop slaag ik nergensch blokken steen niet mijn probleem […]

de pad

wat liep daar het was mijne eigen leven flinke bochten zwaaiende oneindigheidjes terwijl mensen in mijn grond omhoog trappen lope ik weg gillende als doodsstille kwakt geluid schijt men mij tot we boven zijn glibberig van te veel glijmiddelen poets ik de lach het is mijn eigene weg niet waar we lopen

herfstgloeder

verkleurend en ouder wordende jong geblader verschrompel groen is het niet meer gewild warm onder de gaande zonnekes lopen door het eens saaie bos warm worden stammen ingepakt de koude overrompelt ons niet een opleving en vurig afscheid vallen ze uitgeput een voor een volgens het strakke tijdsschema kale swoorden blijven hangen waar het bos […]

zag ik haar zoo

ik keek – tuurde in verten liep arm in arm in arm met ons klein en verwanten zag je me zwaaien toen je verder liep dan onze gedachten ik liep – stopte in wanen viel de bal in bal in bal universums laten ons groeten wilde je me aaien toen ik voor je stopte en […]

droom mij bij

ik die liet alles achter bij me tilde de grond onder vandaan wakkers wezen gaapte me verslagen keekdoor blader ik droom mij bij zoals ook ik jij kussenstromen, sterrenplof denk nog even, stil gebleven jij wandelde achterlangs bang verliet het bekend bodemdiep slaperige stouters waakten mee op lucht lag me de modderkrot droom mij bij […]

druppelen der zoenen

zij en hij en ik en jij en wij en waaromme toch gingen bos in toen de winter aan tochten was wat weken werden jaren van verloorene dagen je liep voorop en iedereen zocht zijn eigenst laan sneeuw verdween en zon liet je niet in koude benen ontblooten en armen waren lijkens wit zoo druppelt […]

boomvaderen

de ouden boomvaderen schuimden weer uit kroegen halve boekloze stammen gingen steevast voor de bijl wanneer lentige vrouwen het weiland bestoremme natuurschoon, vader der vrouw wiens zoon verdwale de schaapachtig vrouwe verhult haar beide droomen zijdezacht voelt zij me aan, als je smerig luizen negeert ze heeft de parelende handen vol aan houvasten tijde natuurschroom, […]

golfgeslagen tussen gespartel

duiken als ene kwallebabbel naar de bodems zonder licht beetje gezwemmer in ’t zonnestralen zonder lulkesverhalen groen is het water, blauw zijn golfkes, spiergewit is de hoop papier die hier nu ja voor mij stapelt op honderden bureaus op een gammele tak met een uil in mijne oerlelijke drooom roept dat ie tot de hieren […]

hou me tegen

je weet dat ik niet kan kijkt me in de lege ogen neemt mijn hand in jou blijf, blijf, blijf voorgoed weg, weg, weg van mij minuten lijken bijna jaren schoonheid tikt verstild laat harten even leven ga, ga, ga nog maar leef, leef, leef wat wild je dood mijn goede tijd vertrouwen geeft ons […]

zeg me niet dat je

dwars door tijd of afstand schoot ik de pijl in het wild ik zocht je, ik mocht je onder het oppervlak floot ik een zacht muziek je vloog op, je viel neer geen steen bleef staan droeg ik je licht gedachten wij sloegen, we joegen leerden snel wat in de hel je stak me, je […]

contactdozen

veilig verborgen in ’t donkere in een kamer die op slot zit het huis onder gebladerte handen grijpen naar papieren harten bonzen tegen wanden stemmen fluisteren achter mij golven van emoties komen aan op oorlogssterkte ingepakt hoofden bonken op die beat haren geven vonkig licht dozen openen de duisternis teveel ridders vergaten het slot de […]

vuur zag mij

vlokjes wit op stiller straten een lantaarn licht als vleugels die zich binden aan mijn lijf water, sneeuw tot horizon weides met geprikkeld draad een boom opgetild in hoge luchten wortelt winter in harde grond vuur, vlammen als rozenbad haren die vachtjes oplaaien de wind vat mijn waaierwoorden tot stemmingen en vervliegen vrouw, woord na […]

no mos here

‘ t was hiero muisstil alle stenen lagen eeuwen geen egel zag die verschil het zachte groene mos bedekte behoedzaam de stammen van het bos soms schrobde iemand met mosvrees een steentje welk bijdrage van goede wil binnenin de kortste tijd waren de rondborstelige keien ’t langste eind aan het trekken zo groen en onschuldig […]

slechts flarden

hoe of mijn hoofd vol zit met zinnen die niet lager kunnen dan het zijn de buik wiegt eenzaam maar voldaan grijpt mis naast de uitgestoken letter honderd ideeën vliegen, dalen, rijzen hoe of het hart pompt naar de motor op de ganges wat innemends mompelt een smerige ellendedoek afzakt rijkt mijn rommelende buik ver […]

zoals jij

‘k weet het zal niet meer gebeuren zal niks meer van komen dat het nu eenmaal is verlopen zie je nooit, zie je dan nooit geen reakties op gestelde vragen antwoorden die nergens meer over gaan het ons zo vervelen zoals jij, zoals jij het opgaf we lagen op de schuine daken liepen over glas, […]

hij is het helemaal

waren ’t maar wat woorden die mijn ogen lazen slordig neergeschreven achteloos wat letters op rij stal jij stiekem toch meer dan je lief was fiets jij eens verder helemaal naar het punt of no return zag ik misschien je mond iets opengaan woorden spugend hakkelend en suf reikte jij misschien mijn lief, net iets […]

pijn

als je iets zegt doe je pijn als je niets zegt doet het pijn als je pijn doet zeg ik niets als je pijn hebt zeg je niets iets pijnlijkers dan dit te zeggen is er niet

opname

het is weer zover ze heeft het weer op de heupen vet, cool, hot, adrenalineshot al dagen heeft ze het licht gezien mooie woorden zijn nu ongewenst of het regent of waait het boeit haar niet ze zal gaan totdat ze neervalt even geen hogere saldoooo’s de wereld lacht weer kraaien ziet ze aan voor […]

zoals het nooit

zo brutaal als dat je mijn dagen in beslag nam ik de taart van verjaardagen bereidde voor je stemmetjes door repeterende buizen trippelden nooit zag men muizen bezig in hun holletje hoe voorspelbaar of wilde gij het hebben? bonkte van de manslieve eikelhouterige tafel het was altijd reeds voorbij als gasten vielen verlegen schoven ze […]

het laatste van het laatste

vuil is de straat en schoon ons blik op een grote hoop stapelen we samen was alles goed ligt het nu gemeen de deuren slaan alles weer in banen behaaglijke muren waar spullen staan voor het gevoel zwaar te verduren  

liefste weg

iedereen heeft wat lief welk behoeft te warmen als dagen op de lichten onderweg zonder hand je ogen bedreigen niet zandstrooiende slapen niemand heeft het geluk totdat de ijskast vol is glazen klinkend feesten opstopping, tegenlichtjes knipperende relaties alombrekende frustraties poezelmand, hunkerbond aaien wordt een vreemde met bezweten der lakens onderweg volg je sporen reis […]

af val

stapels waar ik niks mee kan letters, brieven, de levens volgeplakt met post zijn de hopen verzegeld iemand klimt nog weleens voorzichtig zonder tast lichtbepakt met dorst verdwaald op top van zijn de boel begint te groeien harten slinken snel gedachten die wankelen als bergen gaan vallen af

val aan

voor jou, voor jou hier en nu en altijd voor de eiken tafels reken je, reken je op mij en ik straksjes voor de schijnsels val je aan, val je hier voor mijn voeten door en door versleten grijp ik, grijp ik jou creditcard en smeer honing over je gezichten verdwijnen en zoet past iedereen […]

sta op

onderaan de trappen, die op rolletjes, de mensen ter bestemming bracht hoog boven de staalgrijze wolken van hun dagelijks vermogen tot dromen stond een vrouwe onbehagen; een lelijke, verbouwde, opgemaakte kabouter als versteend, de mensen op te jagen vanuit het duister wortelstelsel af en toe een gil vanuit haar grote tenen, die ze heimelijk kon […]

iemand zeggen

het was iets met iemand toen weer niets dat zei niemand maar er was iets die iemand was het niet toen zij niemand iets zijn er nog vragen vroeg zomaar iemand die niemand beantwoordde maar dat was toeval zou je zeggen toch of was het iets waar niemand meer nog dan het antwoord wiste

woorddwaas

geef me je handen laten we stranden op de benen landen samen in de wij is het groen wordt het zomer leef je me landen laat je de handen op wij samen geef je de benen was het herfst is het okergeel op de handen stralend je stranden groen worden wij samen tot okergeel komt […]

draaigorgelen

dans door de straten waar mensen praten dans door me leven laat wat liefde kleven grijp mijn vast lichaam geraak goddomme ziel kniel op beddengeuren hou koffers met bestaan liefste pak wat armen waar of we ons warmen liefste pak eens deken laat nu ons droomweken ruk aan deze boeien los de nachtvracht stil val […]