nacht van de zevende hemelen

daar stonden we dan, voor den dichter poort van die andere zes in godsnaam, dan maar de zevende, al wil daar geen hondeke zit precies wat we vroeger nodig hadden. ‘gezelligheid kende geen tijd’ dreunde een uptown melodietske bij vermolmd weerbaerstige deur wisten niet hoe snel of we plaats moesten vinden om te nestelen keken […]

dikkie van dwaele

en als ikke het dan echt niet meer weet met al mijn woorden en opgehoopt kennis zit mijn neus klem omdat ik het mijne wil de feiten die verliezen echter de aandacht gedachten speuren van buiten de boekskes encyclopies omzlingelen gezochte zinnen niks weegt meer op tegen het verre dwalen weg van wat wie ik […]

zwarte bladzijden

als boek eens het mij openslaat is in een klap mijn wit gebladzijd de aardige bodem wegwuivend vanaf drijvig etterende pagina’s zie ik niets dan zwart voor ogen en wil mij algauw het dichtslaan verwoed zoek ik naar openingen om enigszins mijn dag in te vullen ontsnappend met schaarsig licht hoe hard ik ook wil […]

het zijn uwen ogen

eigluk zit we allemaal in ons het kieken naar omhoog waar een maan probeert de echte schijnt op te houden natuur liegt me nooit af en toe tusse leeg van creditcards met besmeurd lakens als waarheid aan het licht telkens zie ik ogen, uwen ogen ze beloven me bergen, bergen vol met al wat het […]

oh lievig zee

innig van golven ons emoties dansende de meerminnen het blootvallend op stranden lievig zee, oh neem me blief mee laa toch me niet achter zo hier tussen enkel schelpig wrakhout als wat surfplankig springend zwemvliezen de duikelen die ware zeilen worden ingehaald oh warme zon, ga hier niet onder jouw stralen is mijn allessie tussen […]

droom mij bij

ik die liet alles achter bij me tilde de grond onder vandaan wakkers wezen gaapte me verslagen keekdoor blader ik droom mij bij zoals ook ik jij kussenstromen, sterrenplof denk nog even, stil gebleven jij wandelde achterlangs bang verliet het bekend bodemdiep slaperige stouters waakten mee op lucht lag me de modderkrot droom mij bij […]

druppelen der zoenen

zij en hij en ik en jij en wij en waaromme toch gingen bos in toen de winter aan tochten was wat weken werden jaren van verloorene dagen je liep voorop en iedereen zocht zijn eigenst laan sneeuw verdween en zon liet je niet in koude benen ontblooten en armen waren lijkens wit zoo druppelt […]

no mos here

‘ t was hiero muisstil alle stenen lagen eeuwen geen egel zag die verschil het zachte groene mos bedekte behoedzaam de stammen van het bos soms schrobde iemand met mosvrees een steentje welk bijdrage van goede wil binnenin de kortste tijd waren de rondborstelige keien ’t langste eind aan het trekken zo groen en onschuldig […]

pijn

als je iets zegt doe je pijn als je niets zegt doet het pijn als je pijn doet zeg ik niets als je pijn hebt zeg je niets iets pijnlijkers dan dit te zeggen is er niet

zoals het nooit

zo brutaal als dat je mijn dagen in beslag nam ik de taart van verjaardagen bereidde voor je stemmetjes door repeterende buizen trippelden nooit zag men muizen bezig in hun holletje hoe voorspelbaar of wilde gij het hebben? bonkte van de manslieve eikelhouterige tafel het was altijd reeds voorbij als gasten vielen verlegen schoven ze […]

val aan

voor jou, voor jou hier en nu en altijd voor de eiken tafels reken je, reken je op mij en ik straksjes voor de schijnsels val je aan, val je hier voor mijn voeten door en door versleten grijp ik, grijp ik jou creditcard en smeer honing over je gezichten verdwijnen en zoet past iedereen […]

sta op

onderaan de trappen, die op rolletjes, de mensen ter bestemming bracht hoog boven de staalgrijze wolken van hun dagelijks vermogen tot dromen stond een vrouwe onbehagen; een lelijke, verbouwde, opgemaakte kabouter als versteend, de mensen op te jagen vanuit het duister wortelstelsel af en toe een gil vanuit haar grote tenen, die ze heimelijk kon […]

iemand zeggen

het was iets met iemand toen weer niets dat zei niemand maar er was iets die iemand was het niet toen zij niemand iets zijn er nog vragen vroeg zomaar iemand die niemand beantwoordde maar dat was toeval zou je zeggen toch of was het iets waar niemand meer nog dan het antwoord wiste

getekend

zo makkelijk ziet het allemaal twee mond op eenvoud papier enorm gelijkend, zwart op wit terwijl potloden naar mij grijpen met drie paar verwezenlijkte ogen bespelen vingers de kleurtonen probeer papier te laten klinken door verwoed te slaan hard ritme stokken en de versleten bekken in mijn keel zit adams appel dat weet hij maar […]

weekend lang

’t was donker, was kort de nacht eeuwen zaten gebouwen na opgewolkt zaten koffielepeltjes tafels gedekt, wekkers verdraait dagen gingen zonder ergens afwasmachines proesten bestek zij was lang, hij wast kortst minuten versleepten serviezen sprookjes gingen in het dozijn je kleding in, met koffers open roze was niet alleen de bril toiletten, welk spoelden schoonst

trein in alle staten

loopt er een straat treinstel staat stil mens tilt landenpunt taartpunt geland in de hand van dame lekker samen uitmonden via de oever op kant rand van grote boot idioot valt hard voorgoed stomerij dicht tegen 9 ook regen komt maar blanke straten in alle komt binnen trein van mij zijn de koeken hier boeken […]

altijd als

in opgedroogd waterballet waar het touw balkend hangt klaar voor gebruik zwaaiend mijn voeten net nog kunnen voor de rest is alles onder geloop in zwart de inkt weg zal ik sterren weer in je zien laat led- licht het totaal ontbreken jouw maan voortvluchtig verder ongerept bos als in verboden schichtig springt de moe […]

tijdzwijziger

te veel tijd in boeken zit winst die ‘k heb sta nergens van te kijken en leest me weg klokkend rond de wijzen die mij pulseren eeuwen draaien hangend aan een touw oude klokken lopen getikt met hun staart bloemen verleppen in ’t huis des vrouwe lichtend rond tijd zweeft hopelijk wit gevlag morgen is […]

diepliggende ogen

jaren keek je naar de stoel waar de ik zat alsof je geen behoefte had aan ons woorden ogen veranderend grijs naar hemeltjeblauw dacht je misschien dan dat ik alles zou zijn terwijl jaren gezellig stapelden rond ons om monden zeiden meer wij dan lang zwijgen de oppervlakte begon scheurend te tonen lagen langer dan […]

werelden

waar ik ook heen kijk is niets en nog eens overal waterdiep boven is donker wolkengrijs en nat onheil spellend een wereld drijft nog universa dragend welke schitteren hij is de afwezig net als mijn dromen blijvend onbereikbaar als we opstijgen naar de maanwaan zal mijn blik vallen bedorven conserven en meer van overvloedigs overspoelen […]

natuurlijk geweld

buiten was de levensgevaarlijk met deez wind die omver ging binnen durfde ze niet blijven banger wordend voor geestdrift stekkers gingen overal eruit voordat alles verder stoorde

omgevallen

een kwestie van omvallen vuur zich verspreidde de boel was niet bijzonder vlammen was niet kies zo, in ene klap alles schoon wat nou zwartkijken

ze wil gewoon wit

nadat we alles geverfd hadden was de wereld eigenlijk te wit gebroken vielen we naar achter de grond durfden we niet vies over de bank lag een oud laken zonder om te kijken, gingen we een blok keek om waar we bleven

alles is

afgesloten tussen de deur kieren dicht is alles, alles is open boven kussens de geur floten licht was al, al was onderlopen mest blijft ruiken ingegeven zin oeps, vergeten

top

hij had het in zijn knokige vingers sliep op zijn lappe fluisterbenen ging verder handen viavia wanden voet naast sproet wat hoger hak en hoger tots de misstap

altijd wat

waarom schoppen tegen de vorige generatie wachtte op zijn eigen voelde alweer prima zicht de luxe achternagezeteld door het volgende legde hij zijn werk netjes neder rende maar verder voor heel oneven fruit

is het over

hoe donker of mijn dagen moge zijn het komt door de opgevlaaide hitte mijn kop douwend onder gene douche in stoute hoop dromen te verdampen al botsend vaar ik hevig uit en zink weg hou mijn weerlicht maar in de gaten dadelijk het stijgen der temperamenten bak je lekkerst nergens pure sjokola

de vertraging zoals gedacht

zo langzaam als ’t smelten van het hoorntjesijs loop ik in hetzelfde spoor wat mij herhaalt stop, kijk even en begin verwoeid te zwaaien duik snelle ik om langzaam te ontsnappen een koud noordwind zingt rond de orgen het hart heeft moeite om te slaan op ergens sleet mijn goeierd goed naar sneller razend zodat […]

verlorene tranen

de dag begon, en zou einden zonder vervloeiende pennenstreek emmeren die vollopen met vocht. regenpijp maakt me een bocht is al weken van zijn plaats en moet nu gemaakt, roept een vrouw een kind probeert de schuifdeur open te krijgen, totdat ze schrikt vele schaduwen gaande langs ramen en voelen aan de sloten alles loopt […]

mest

je laat me achter bij buren de was wappert zonder mij rozen onze uit boeiende tuin staan voor andermans raam op berg ligt alles stinkend je vermaakt je best deez dag ik pas op niemands gevaar dichter dan hier is het gewas

timeboektoe

en ze staan daar maar in de kamers van mijn hart volgepropter met zinnen jij voelt zo het eenzaam tussen godgloeiend heuvels als wat dieper me daaltaal naar vreemde fantasieën opgeborgen onder ons waar spel valt te bezien donker als krappe ruimten die maar niet ontwikkelen tot beeld wat ik heb dus schrijf koortsig van […]

ongepakt

staat voor huis op de heuvels met twee voeten handen zwaaien langs wegen over volle dagen naakt als regen mijn wezen valt voorover jou bank is gelegen paars zijn de haren katje bezorgt jij staat erop toppen van vingers raken nooit noot zo vals is ’t nog wel

uit de kunt

zonder het gevaarlijk sissen van opgezette fluitketel koelkast die me met zijn kou aangaapt als een hol gat zoeken we een hogere trap waar de s niet kan snappen thuis is alles maar ondiep niets om overheen te schrijven daar, daar waar de lichten warmte gloeien en wij, wij emoties zijn gewoon betaald zoeken we […]

ruim van stof

zie ons na u uitdoven toen weer van hier straks is voorbije daar navigerend tussen ster verduisterend de waan kometen veroberen op tijd verschijnt in u vast al heel de ruimten bij ons gaan we zowaar de lucht in ruimteverende afstand aanstekend het gefonkel gefoetjes van de vloertour zien we het bijna allemaal niet groot […]

ruimteveer

had in de hand zo licht, helder blies me weg muren kwamen op afgestormd lucht hapte ik eens per dag met waterscherven niet om vergeten de ruimtecapsules onduidelijke formules nemend in dakgoot met tijden gaan lichtjes in tunnel navels zijn streng twee in de avond zonder zicht altijd blijven weten bezwaartekrachten aan winnend hand krijg […]

de goeden werken

kunt u het maar niet laten en dorst ge naar het woord kijk anders gerust eens terug en leest u ja ouders werken vervul u geestje met vreugd en geen gewaan van een dagt gaat terug naar dat verleden van kanten onklaar verwacht om u verlopen aan te knopen

stop te beginnen

botterbloem, uit wier kouder gronden rukt, in huiselijken plas ijs is ogenblauw, het huiver water, als killer lucht meewerkend stapelt een vallend daar wezen, als enig torend door eenzaam zucht het mij hier deze wind alleen langs ó zo verlatene oren probeer je eens dan tevergeefs als Uwer natuur te maken overal blijvend slechts ziendende […]

bediening op afstand

lag samen verveeld buiten vertrouwde beeld de bekende woorden bleven zingen in mijn het volstromen van koppen opslokkende borrelgenoten het trekken sigaretten lopen kopen zitten goed geen stap verzetten talmen halmen inpalmen paden op, strand boeken en laden vol beloftes uitpuilende schaduwzijden zie jou met of zonder bril in al het donkerblauw

onderuit

er is ja een stilt die de loop met mij een i-tune radio die mijn gedachten rustigjes wandelt in een temperamento dat alleen mij zint dwalend door nettten of niemand heeft me lekker zo in de gaten en jij was er dus niet toch nee niet net spierwitte dagen vervagen het verlee ze zit me […]

stroopwaffel

bloemen en gedoetjes als de vogels stilgevallen bomend tot in hemels een vreemder wezen die op haren lesje zit niet deze of tijden heen verkrot het zij alles als vergaat om hen heen de kippen verstokken niets dan vleermuizen zo achternagezeten door poezelachtigen ruimt het flinke zooitje sop van zout en rood en een bezopen stralen […]

twaalf

van godemezonen dagschrikkel en hondsmoe uwer ik vol kattenmaden spookt er dus geen loop klauwevoetend in de uren van gedacht kijkt naar tijden toekomend, verdacht roept zij wolven om huilend jouw vragen dom zijn zwij en ik zwartevoetjes van een poeselmeisje bedroefd verheugd godenvrij gelucht niets is nog moet wezens mijn pijnigen hartstikke maf over […]

schoon, schoon genoeg

van hele, hele lange benen op rij na rij na rijen dik de dure ex, hele hoge hakjes je moet ze groeten, lachen afvallen zo een voor een totdat er dans uiteindelijk een meiske huilend echt met inhoudend geadem klapt iedereens ontroerd geesten dragende maten het is me een zwaar feest een drankje, een hapske […]

zeg me toch niet dat het raar is

treinen flink op stoom die nooit ophouden te worden door guitstappers een bedrieglijke brug zonder een toverkant waar je kan snuitrusten wat dagjes amen oeverloos zwemmen tot je doodop onderwater graat zeven muggen die je de zomers goed verwespen als je kostbare tijd vliegt zeven motten die de herfst vermaken tot snoektocht naar je gedragers […]

schoonsmaker

kunst van de gave als je goeie verf slecht blijf plakkend aan parelwitter tanden tijd een vies ademen benenemende vreugd mors niets ernaaste ongewild knoeiers besmettelijke vrees of goede beeldenstort schoonmaakbeurt geplakt op uwen deur

het hond achter hek

durfelde niet echt verders mensen waren het thuis nog gebracht werd me ene post het blaffen hielp mij staan volgde mijn eigenste weg die liep intussen straf door planten lachelden naar me de garages openden hun deur een hek groeide het hoger zette subiet vensters open gooide er alles naarbinnen tennisrackets zo bewogen en de […]

buit

als ik groen zie moet ik weg word ik bedtaal zus en zo op de veiling zeilt mijn waarde een vuursteentje zieraad mijn kopje onder gaan zonder geldloof wagen van goden kop rolt voort

verkende stemming

de oude koffer niet veel gevuld en alle honden klein, onervaren moe van alle besognes, plof ik in een vreemde stemming, neer de kamer vult zich met gejank buiten, lopen wilde paarden weg ook ik, hou het voor nu gezien het hondenvoer heeft zijn smaak omgeving wil mij stil omhelzen bed kraakt onder mijn ouder […]

verloren der dagen

negenen dagen legde ik eens keurig op rij, en zag spoken ze in ene week stoppen de verstandigsten telden mee en zakten door hunnen as tot in verre toekomst wat apies plunderden banen uit de supermarkt, maakten het nut en speelden te vroeg geboren baby’s verontschuldigden zich maar voor de vorige geeneratie de man zonder […]

gesprongen vaten

als jij wat hart niet wie dan heeft bracht je weg het is ’t een heler nabij gekomen terecht me schuld als giften ik geef je mij toe als wat voor de dank heeft het gebracht al zitten vaten te vol sprong jij geluk en ik verklapte als spuigaten en uit

verdort

waar eens de ooit zo alles groen, vol ’t leven een geluide lach weerklonk boven wateren is nu niet meer lang in uit onder te houden grond koud liggen nog enig overblijfselen losjes verspreid zo om je armzaliger boom zijn kou heeft intrede gedaan tot uiteindelijk de laatste stilt fier blaast hier wat restante straks […]

verlatene straten en hollend pleinen

deed mijnen mond verder open en mooiste mens keek door me heen ik dicht hem deed en kreeg een besten harde klap zoet op gezichtje wat je aan de gewoonste straatstenen soms moeilijk kan het verkopen daar wil men nog wel flink eens watt doeloze straten voor omlopen hart ging af als mijn verroest kanon, […]

is alles meer dan altijd

schreef en schreef, en ging maar door en door tot zover deze mededeling der mededelingen iedereen ging trappen op en af, en op en weer keek omhoog en blies torenkes zoëven omver stempeltje op kaartje, op me retour en geef hier reizende enkelaars staan op en vertrekken niets wie bleef en bleef hangen – in […]

verliezers

stiller straten, gespannen verwachtingen, puntjes op stoelen de een tegen het ander, anders dan anders en toch weer wel wat hoopvolle banken die verrijzen en as, as, as later groot zijn daalt er over de mensen een wolk van krabbende katers neer ja het gaat erom, erom, erom en anders doe je maar eens mee […]

twee de alleen

als ik naar woorden moet gezoeken kijk me toch aan alsof onzinneke praat weet je soms welke zin of de van mij toe, glimlach dan toch; al doet alsof geef me de illusie met het onbekend wil je op loop gaan met wat ik heb zonder aan de mij iets daarover vragen ben ook niet […]

houdt rot huis

vroeger was een fier jonge boom net als klein ik en onbeschermd aard was nog te schoon en leeg elk jaar kreeg verdiende ring erbij groeide een boom heel lustigjes zelfs puberende tijd hield hem niet bloeiende netwerken ontluikten alras was er elke week de lievende ander de bast vol zatte, ringtonende vogels een armzalig […]

wel heb ik ooit

’t is al niet dat zoiets er bestaat of het licht je wereld zo luchtjes is dat de toverballekes op hand gedraaid wordt mens bozerke dan gemaakt tussen wijken vol steen en van hek duikend hoge bruggen van de een zijnde waarheden getuigen nog van verwaaide dromerijtjes op je plank springt mijn brilmuis zelfs de […]

rond zijn

getreurd een dag geleden nog vergeten is vandaag waar feest het voor de jeugd grijzen haren zit waarom nog in de kam is menig jonger vrouw het zien bewaard lege ruim van oud en afdanken zo begint niets geheugenkrap of vast om te pakken is de toch maanmooi en niet van wat was

het land dat leeft

tuinend zucht het zwaar onder de hangende wolken takken dropen een voor een af in verlopen tijdsbestek vroegrijpe vruchten waren niet van plan af te vallen er wordt wat af gescharreld door bij-de-tijdse boeren een klederdrachtige vrouw knielt en moddert wat aan op-en-neer-springend jong grut verzette de zinnen aardbeesies met rode wangetjes waren druk doende […]

kloksgewijzigd

als ver wensende rust in ons ware de stilte keert zandwegen draaien en lang-zaam vooruitkomen woordvloed wegebt door vreemde maanslurpers ons lawaaiig keukengerei de dagelijkse kost wordt veldkruitdampen van het eens rijke land opstijgen waar getrainde voeten geen hak meer zullen zetten mijn zomerhuis het toch voor iedereen weer schijnt water door de ooit sensuele […]