wie is me verloren

moeizaam druppelende gedachtes komen één voor één op dalend papier totdat smerig ruimte volle is en het langzaam de kale gang inne stroomt welke tot op ’t heden, geheel en al godverlaten is zover het oogske reikt ons goten in ’t stadshart raken verstopt met steeds meer schoone deernes die dieper in de putjes raken […]

nacht van de zevende hemelen

daar stonden we dan, voor den dichter poort van die andere zes in godsnaam, dan maar de zevende, al wil daar geen hondeke zit precies wat we vroeger nodig hadden. ‘gezelligheid kende geen tijd’ dreunde een uptown melodietske bij vermolmd weerbaerstige deur wisten niet hoe snel of we plaats moesten vinden om te nestelen keken […]

dieperliggende ogen

in jaren keek je naar de stoel waar ik opzat alsof je geen behoeft had aan de woorden ogen veranderend grijs naar hemelsblauwe dacht je of misschien dat ik alles zou zijn terwijl jaren gezellig stapelden rond ons om monden zeiden meer dan ons langst zwijgen ’t oppervlak begon de scheuren te vertonen we lagen […]

het zijn uwen ogen

eigluk zit we allemaal in ons het kieken naar omhoog waar een maan probeert de echte schijnt op te houden natuur liegt me nooit af en toe tusse leeg van creditcards met besmeurd lakens als waarheid aan het licht telkens zie ik ogen, uwen ogen ze beloven me bergen, bergen vol met al wat het […]

oh lievig zee

innig van golven ons emoties dansende de meerminnen het blootvallend op stranden lievig zee, oh neem me blief mee laa toch me niet achter zo hier tussen enkel schelpig wrakhout als wat surfplankig springend zwemvliezen de duikelen die ware zeilen worden ingehaald oh warme zon, ga hier niet onder jouw stralen is mijn allessie tussen […]

boomvaderen

de ouden boomvaderen schuimden weer uit kroegen halve boekloze stammen gingen steevast voor de bijl wanneer lentige vrouwen het weiland bestoremme natuurschoon, vader der vrouw wiens zoon verdwale de schaapachtig vrouwe verhult haar beide droomen zijdezacht voelt zij me aan, als je smerig luizen negeert ze heeft de parelende handen vol aan houvasten tijde natuurschroom, […]

golfgeslagen tussen gespartel

duiken als ene kwallebabbel naar de bodems zonder licht beetje gezwemmer in ’t zonnestralen zonder lulkesverhalen groen is het water, blauw zijn golfkes, spiergewit is de hoop papier die hier nu ja voor mij stapelt op honderden bureaus op een gammele tak met een uil in mijne oerlelijke drooom roept dat ie tot de hieren […]