ik en mijn bootje

het begon met die zwemband met dat dolfijntje
algauw moest ik een opgeblazen bed vol van oceaan
indiaantje spelen was me de wilde tijd van de kano

ik schommel in me bootje, me bootje schiet overeind
meer doden dan levenslied, het is emmers later, nog
steeds geen piraat geïnteresseerd, ook niet die Depp

het moest groter, en met meer ging ik onder zeil
een motor liet niet lang op zich wachten bij deze boot
niks nog meer idoot dan volgeladen vrachtschipperen

wankel op me benen, en in beide handen een servies
geschonken, en een zware dobber voor mijn evenwichts-
orkanen die vol vaart op een goddelijke cruise afstevenen

vastgelopen op bloedkoraal en een stevig rots met
een merel, doe ik landje ik en verover de vurige toren
zijn licht gaat alle kanten op. had het allang zien aankomen

op de bodem van mijn dromen is lekkage, zie ik nu
meer dan ooit razend snel voortgedreven buitenwoord-
motoren, laten de wereld deinen tot mijn ingewanden

binnenstebuiten keren en draaien, kolken en het
doucheputje gorgelt nog een laatste keer, badschuim
verstopt een ware gestalte die nog echter leek dan dit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.